/BE-TWIN/ _ Μοναχογιός Σωτήρης _ Πολυκανδριώτης Ευάγγελος

Το παρόν πρότζεκτ πραγματεύεται τις σχέσεις δημοσίου/ ιερού και άλσους/κιβωτού. Το σύστημα αυτό προτείνει ένα νέο τρόπο προσέγγισης του δημόσιου χώρου, δημιουργεί αλληλεπικαλύψεις και έρχεται σε αντιπαράθεση, αλλά και σε συμπλήρωση, με την υπάρχουσα πόλη.

Στην πρότασή μας υπάρχει μια δυνατότητα μετάλλαξης που βασίζεται σε μία ιδέα, η οποία δεν έχει αυστηρά θεσμοθετημένα κριτήρια όσον αφορά στις χαράξεις της, αλλά όσον αφορά την πρόθεση.

Η πρόταση αφορά τη γραμμική τοποθέτηση τοιχείων που άλλοτε χρησιμεύουν ως πέρασμα στο δημόσιο χώρο και άλλοτε φιλοξενούν προγράμματα. Με σημείο εκκίνησης την έννοια της φυγής και του σημείου φυγής, δημιουργήσαμε ένα στρεβλωμένο κάναβο μέσα στα όρια του οικοπέδου, ο οποίος μας ορίζει τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η τοποθέτηση των τοιχείων ως προς την κατακόρυφη διάταξη, μία οργάνωση που τονίζει την κατακόρυφη κίνηση στο οικόπεδό μας.

Τα τοιχεία γεννώνται από το έδαφος και οι χαράξεις που τα δημιούργησαν αποτυπώνονται στο υπάρχον έδαφος, προσλαμβάνοντας έτσι ένα ακόμη χαρακτηριστικό της επέμβασης. Τα τοιχεία κόβουν τον Άγιο Αντρέα και τον παλαιό ναό δίπλα του, καθώς το σύστημα εφαρμόζεται σε όλη την έκταση της επέμβασής μας.  Στο σημείου του οικοπέδου που βρίσκεται ο σταθμός του τρένου, ο κάναβος είναι τετραγωνικός (σύμφωνα με τα όριά του) και δημιουργεί με την ίδια λογική αλλά αντίθετη υλοποίηση, αρνητικά τοιχεία μέσα στον κύριο όγκο του σταθμού, ορίζοντας κατά έναν τρόπο την κιβωτό.

Τα τοιχεία που φιλοξενούν πρόγραμμα έχουν κλίση τέτοια ώστε να μπορούν να είναι βατά, καθώς η είσοδος σε όλα τα προγράμματα γίνεται από την πάνω πλευρά των τοιχείων. Τα τοιχεία αυτά χωρίζονται στα δύο από μία κατακόρυφη λωρίδα κενού, με τον τρόπο που αυτό εμφανίζεται και στον ιερό ναό του Αγίου Ανδρέα και τον παλαιό ναό δίπλα του. Αυτή η λωρίδα κενού προσφέρει επιπλέον φωτισμό στο χώρο. Ο ένας από τους δυο όγκους προσπερνά ελαφρά τον άλλο, αποκαλύπτοντας εν μέρει το πρόγραμμα που κρύβεται από μέσα. Ο αστικός ιστός καθορίζει ως ένα βαθμό τα ύψη των τοιχείων που βρίσκονται σε άμεση επαφή με αυτόν.

Εκμεταλλευόμενοι τα στοιχεία που βρίσκονται εντός του οικοπέδου, ορίσαμε τα είδη των προγραμμάτων. Έτσι, δημιουργήσαμε ένα Ναυτικό Μουσείο που φιλοξενεί στο εσωτερικό της μια γαλέρα, βιβλιοθήκες, οστεοφυλάκιο δίπλα από τη θέση του αρχαίου νεκροταφείου, αρχαιολογικό μουσείο και εργαστήρια συντήρησης αρχαιοτήτων και ανασκαφών δίπλα στον αρχαίο ναό της Δήμητρας, και αμαξοστάσιο για το τρένο, στη θέση που ήδη αυτός καταλάμβανε και πριν την επέμβασή μας. Επιπλέον, διατηρήσαμε τις φυτεύσεις γύρω από το ναό του Αγίου Ανδρέα στην κατάσταση που υπάρχουν και σήμερα. Η Ιχθυόσκαλα σχεδιάστηκε με βάση το σύστημα της ευρύτερης περιοχής που προτείνουμε, με τοιχεία να φθάνουν και να εισχωρούν στη θάλασσα, δημιουργώντας θέσεις για στάθμευση καϊκιών και εμπορίου προϊόντων.

Οι εσωτερικές πλατείες του χώρου και τα  "αρνητικά" τοιχεία που κόβουν κάθετα τις διαδρομές των τοιχείων, επιτρέπουν στον περιπατητή να επιλέξει σε ποια από τις λωρίδες θα προτιμούσε να εισέλθει και να περιδιαβεί. Τα τοιχεία αυτά καταλήγουν πάντα σε ένα κομμάτι προέκτασης της στεριάς προς τη θάλασσα, σαν μία προβλήτα.  Ο πεζόδρομος της οδού Τριών Ναυάρχων προεκτείνεται ως το φάρο. Ο σταθμός του τρένου παραμένει στο χώρο που αυτός βρίσκεται και σήμερα, ένας χώρος κατασκευασμένος με την αντίστροφη λογική των υπόλοιπων τοιχείων του οικοπέδου.  Η κυκλοφορία των οχημάτων και του τρένου στο χώρο της επέμβασής μας γίνεται υπόγεια αυτού, με τις χαράξεις των τοιχείων να λειτουργούν ως ανοίγματα στις υπόγειες σήραγγες, προσφέροντας υπόγειο φωτισμό καθορισμένο από την επέμβαση και τη θέση των τοιχείων από πάνω. Το τρένο αναδύεται τη στιγμή που εισέρχεται στο σταθμό, φθάνοντας στο επίπεδο του εδάφους όταν πλέον βρίσκεται στο αμαξοστάσιο.